Weblog Arnhemse (L)uitjes We go for the gusto

mei 27, 2011

VERSLAG REIS NAAR TUNESIE 2-15 mei 2011

Filed under: Uncategorized — Corrien @ 11:10 pm

Door verschillende omstandigheden bestond ons reisgroepje jammer genoeg nog maar uit 5 personen:

Marguerite, Trace, Wilma en Eveline en Lisette van de Paarse Pimpernellen.

Op maandag 2 mei werden we heel laat op de avond door een taxibusje opgehaald omdat we op dinsdag 3 mei erg vroeg moesten vertrekken vanaf Schiphol.
Prima reis gehad. Uiteindelijk hebben we alle vijf een eenpersoonskamer gekregen; waar we allemaal heel erg content mee waren. We zaten op dezelfde etage en hadden allemaal balkon met prachtig uitzicht op de tuin met zwembaden en strand en zee.

Wij zaten in Sousse in Hotel Riadh Palms all inclusive; heel handig als je met een groepje bent. De totale reis waren wij gekleed in paars en rood met rode hoed. Zo te merken hebben we allemaal al veel rode en paarse kleding verzameld.

We hebben vreselijk veel gezien en wij waren heel erg ‘gezien’. Wat zijn er ontzettend veel foto’s van ons gemaakt.

Zohra, de vriendin van Marguérite, had vakantie opgenomen en is veel met ons meegereisd.
Met een open treintje zijn we naar de luxe havenplaats Port El Kantaoui gegaan. Onze attente chauffeur heeft de hoed van Trace kunnen redden die wegwaaide.
Van de boottocht die ons werd aangeraden, hebben we veel plezier gehad.
Verschillende keren zijn we via de prachtige boulevard naar de binnenstad met de soeks gelopen. Na de wandeling hadden we ons vaste terras met heerlijk vers sinaasappelsap! Na zoveel soeks waren we dringend toe aan een lunch en kregen dat zelfs op een dakterras met uitzicht op zee. Daarna gingen we vaak met paardenkoets terug naar het hotel.


Met een door ons gehuurd busje (met chauffeur, familie van Zohra) hebben we vijf dagen rondgereisd. Daardoor hebben we een enorm groot gedeelte van Tunesië kunnen bezoeken. Wel waren er regelmatig wat misverstanden over de stopplekken. Maar ja, we hadden al van Marguérite begrepen dat de Tunesiërs erg eigenwijs zijn. En dat zijn ze dus nog steeds!
We zijn naar het noorden gereisd via de buitenwijken van Tunis, waar we ‘toevallig’ de jongste broer van Zohra oppikten.
Onderweg hebben we langs de weg geluncht bij een restaurantje. Zohra heeft eerst het toilet voor ons geïnspecteerd; moest direct worden schoongemaakt. Verder heeft ze de borden, bestek en glazen extra opgepoetst en ging de barbecue aan voor de lamskoteletjes. Daarna zijn we naar de Romeinse ruines van Dougga gegaan; een geweldige grote stad waar nog heel veel van over is. Vooral het theater met de geweldige akoestiek. We werden rondgeleid door een gids waar Marguerite, geloof ik al 20 jaar geleden, ook door was rondgeleid.

Een bijzonder aardige heer die er vreselijk veel over wist te vertellen. Hij was op deze plek ook geboren en getogen.
De openbare toiletruimte waar je gezamenlijk met 12 personen gebruik van kon maken, zag er relaxed uit. Je moet je voorstellen dat je allemaal lange gewaden draagt en geen ondergoed aan hebt. Dan is het misschien wel te doen.
Op de terugreis naar ons hotel werden we verwacht thuis bij de jongste broer en zijn vrouw, ze zijn nog niet zo lang getrouwd. We werden onthaald met heerlijke zoete koekjes, nootjes en vruchtendrank. Als cadeautje kregen we een houten houder om kohl voor je oogmake-up in te doen. Erg leuk. Er zit wel een hele scherpe houten punt aan; misschien een beetje eng. Omdat de chauffeur de weg een beetje/veel kwijt was, misten we bijna ons diner.

Op doorreis naar het binnenland waar Zohra woont, hebben wij het amfitheater van El Jem bezocht. De twee na grootste na Rome. Heel indrukwekkend en natuurlijk vreselijk groot.
Door Zohra en haar familie waren we uitgenodigd in haar ouderlijk huis. Bijna de hele familie was er. Veel gezoen met de vrouwen en kinderen. Trace heeft het maar over zich heen laten komen. Mannen gelukkig een hand.

In de mooiste kamer moesten wij plaatsnemen op matrassen en kussens op de grond. Op een lage tafel stonden allemaal lekkere hapjes voor ons klaar.
Ze waren blij met onze cadeautjes.
Speciaal voor ons hadden ze een jong schaap geslacht. Een hele grote schaal met couscous met bovenop grote stukken schaap. Het was heerlijk, maar natuurlijk veel te veel. Verder hebben hun olijven- en amandelboomgaarden bewonderd. Verder waren er leuke jonge geitjes, 3 dagen oud. Heel vertederend.
Spijtig dat de ezel met z’n twee voorpoten vast stond; daarom was hij zo bang voor mij.

De holenwoningen in Matmata hebben we bezocht. Een uitgebreide rondleiding hebben we gehad van een gids. Hier kon ik goed mijn plastic fluitjes slijten aan veel kinderen. Grappig je hoorde van alle kanten de fluitjes! Ik had nooit verwacht dat de holenwoningen zo licht zijn. Dat komt door de grote patio’s. Afgezien van de sanitaire voorzieningen e.d. lijkt het me niet vervelend om in deze woningen te wonen.

Die nacht hebben we overnacht in een holenhotel. Het was even wennen maar heel bijzonder. Net een jeugdhotel maar nu was je gezamenlijke kamer een hol.
Via de prachtige zoutmeren en de oase van Tozeur zijn we weer teruggereisd. In Rhouma zijn we naar de paradijselijke dierentuin van de Sahara gegaan.
Verder hebben we nog heel veel bezocht en vanuit het busje gezien. Teveel om op te noemen.

Na het reizen met het busje, zijn we met Zohra naar een salon geweest om onze armen en benen te laten versieren. Ik dacht dat ze daar uren mee bezig zouden zijn maar helemaal niet. Het was zo gebeurd. Zonder sjabloon werd het in enkele minuten met een soort inkt aangebracht. Heel bijzonder. Daarna veel extra bekijks natuurlijk.


Van het hotel met zee, zwembaden en sauna hebben we veel genoten.
Heerlijk om op een ligbed een boek te lezen of te dutten. ’s Avonds na het diner regelmatig spelletjes gedaan, meestal verzonnen door Trace of Lisette.
Tranen met tuiten!
De reis van 12 dagen (eigenlijk 14) die we eigenlijk te lang vonden, viel reuze mee. Vooral omdat we na de 5 reisdagen per busje nog veel tijd voor ons zelf hadden, wat op onze leeftijd wel nodig is! We hadden daardoor gelegenheid om o.a. tassen, sieraden en sjaals te kopen.


De laatste avond met diner à la carte en een cadeautje voor Marguérite voor al haar werk voor deze reis, kon Trace het niet laten om weer met een masker te komen, maar wel heel anders dan “Herman” in Spanje.
Omdat we op zaterdagavond vertrokken, was het heel prettig om nog 1 kamer te kunnen huren. Hadden we nog de gelegenheid om uitgebreid van de zee en zwembad gebruik te kunnen maken. En tijd om nog even de laatste dinars te verbrassen.

De terugreis liep fantastisch snel en om 04.00 uur stond het taxibusje klaar om ons allemaal weer thuis te brengen.
Als verrassing voor Marguérite hadden we nog een prachtige bos bloemen (verzorgd door Dick), zodat ze direct met verse bloemen thuis kon starten.
Een fantastische reis om niet gauw te vergeten!!!

Freule Annabel
26.05.2011

Powered by WordPress