Lief Luitje,
In deze economische barre tijden
wil Sint jou juist verblijden
Sint wil al zijn geld uitgeven
Om de crises te overleven

Anders is de bananenhandelaar de pisang
En de tabaksindustrie de sigaar
Verdient de bakker geen droog brood meer
Wordt de herenmode de das omgedaan

De bierbrouwers moeten uit een ander vaatje tappen
en voor de bioscopen valt het doek
de kwekers zitten op zwart zaad
De badmeesters kunnen het hoofd niet boven water houden.

De kapper zit met z’n handen in het haar
De boer is uit het veld geslagen en
De helderziende schemert het voor de ogen…….
Voor de wapenindustrie zit er geen schot meer in!!!!

In het land van Sinterklaas
Lappen ze óók alles aan hun laars
En te uwer informatie
Zit óók Sint met waardeloze obligaties
Is Pietenland verdeeld in de grote Graaiers
en zij die hier tegen demonstreren, de occupy’ers

Lief Luitje, veeg alle kommer en kwel uit je huis
Open, met je borstjes vooruit en lipjes getuit deze kluis
Jij kunt er toch geen ……. van maken
Dit houdt je jong, gezond, gelukkig en zal je smaken.

Lief Luitje, op het jaar 2012, zij gedronken
’t heerlijkste vocht uit ’t keldergat
Door vrienden in het glas geschonken
’t nooit volprezen druivennat
“Op Ons” en het uitje, etentje wat ligt in ’t verschiet
Wie van wijn dronken is wordt weer nuchter, wie van rijkdom dronken is niet!!!!
De Sint.

Lieve Lady Sheba hartelijk dank voor het maken van de fotoreportage.

De Sint.

We hebben niet eens alles goed kunnen bekijken laat staan lezen. Het is zeker de moeite waard om het nog eens op je gemak te bekijken, zeker als je in het bezit bent van een museum jaarkaart.
Ik was wel toe aan een glaasje en met mij waren er wel meer dames, (Het was tenslotte vijf uur) met wat kroepoek. Daarna heerlijk met z’n allen aanschuiven aan een lange tafel.

Er waren meerdere gezelschappen aanwezig. Het eten was heerlijk maar veel te veel.
Nog even met z’n allen naar de salon voor een kopje koffie.
Visitekaartjes aan de Luitjes uitgedeeld. Freule Annabel heeft er bij de kassa een paar weggegeven aan een paar aardige dames.
Voor je het weet is het weer tijd om afscheid te nemen!!

Contessa Chiara en Freule Annabel hartelijk dank voor de organisatie van dit heerlijke en gezellige dinertje, namens de Arnhemse Luitjes.

Koninklijke Knuffels,
Queen Knit Wit de “Wolligste”

Marguerite, Trace, Wilma en Eveline en Lisette van de Paarse Pimpernellen.

Op maandag 2 mei werden we heel laat op de avond door een taxibusje opgehaald omdat we op dinsdag 3 mei erg vroeg moesten vertrekken vanaf Schiphol.
Prima reis gehad. Uiteindelijk hebben we alle vijf een eenpersoonskamer gekregen; waar we allemaal heel erg content mee waren. We zaten op dezelfde etage en hadden allemaal balkon met prachtig uitzicht op de tuin met zwembaden en strand en zee.

Wij zaten in Sousse in Hotel Riadh Palms all inclusive; heel handig als je met een groepje bent. De totale reis waren wij gekleed in paars en rood met rode hoed. Zo te merken hebben we allemaal al veel rode en paarse kleding verzameld.

We hebben vreselijk veel gezien en wij waren heel erg ‘gezien’. Wat zijn er ontzettend veel foto’s van ons gemaakt.

Zohra, de vriendin van Marguérite, had vakantie opgenomen en is veel met ons meegereisd.
Met een open treintje zijn we naar de luxe havenplaats Port El Kantaoui gegaan. Onze attente chauffeur heeft de hoed van Trace kunnen redden die wegwaaide.
Van de boottocht die ons werd aangeraden, hebben we veel plezier gehad.
Verschillende keren zijn we via de prachtige boulevard naar de binnenstad met de soeks gelopen. Na de wandeling hadden we ons vaste terras met heerlijk vers sinaasappelsap! Na zoveel soeks waren we dringend toe aan een lunch en kregen dat zelfs op een dakterras met uitzicht op zee. Daarna gingen we vaak met paardenkoets terug naar het hotel.

Met een door ons gehuurd busje (met chauffeur, familie van Zohra) hebben we vijf dagen rondgereisd. Daardoor hebben we een enorm groot gedeelte van Tunesië kunnen bezoeken. Wel waren er regelmatig wat misverstanden over de stopplekken. Maar ja, we hadden al van Marguérite begrepen dat de Tunesiërs erg eigenwijs zijn. En dat zijn ze dus nog steeds!
We zijn naar het noorden gereisd via de buitenwijken van Tunis, waar we ‘toevallig’ de jongste broer van Zohra oppikten.
Onderweg hebben we langs de weg geluncht bij een restaurantje. Zohra heeft eerst het toilet voor ons geïnspecteerd; moest direct worden schoongemaakt. Verder heeft ze de borden, bestek en glazen extra opgepoetst en ging de barbecue aan voor de lamskoteletjes. Daarna zijn we naar de Romeinse ruines van Dougga gegaan; een geweldige grote stad waar nog heel veel van over is. Vooral het theater met de geweldige akoestiek. We werden rondgeleid door een gids waar Marguerite, geloof ik al 20 jaar geleden, ook door was rondgeleid.

Een bijzonder aardige heer die er vreselijk veel over wist te vertellen. Hij was op deze plek ook geboren en getogen.
De openbare toiletruimte waar je gezamenlijk met 12 personen gebruik van kon maken, zag er relaxed uit. Je moet je voorstellen dat je allemaal lange gewaden draagt en geen ondergoed aan hebt. Dan is het misschien wel te doen.
Op de terugreis naar ons hotel werden we verwacht thuis bij de jongste broer en zijn vrouw, ze zijn nog niet zo lang getrouwd. We werden onthaald met heerlijke zoete koekjes, nootjes en vruchtendrank. Als cadeautje kregen we een houten houder om kohl voor je oogmake-up in te doen. Erg leuk. Er zit wel een hele scherpe houten punt aan; misschien een beetje eng. Omdat de chauffeur de weg een beetje/veel kwijt was, misten we bijna ons diner.

Op doorreis naar het binnenland waar Zohra woont, hebben wij het amfitheater van El Jem bezocht. De twee na grootste na Rome. Heel indrukwekkend en natuurlijk vreselijk groot.
Door Zohra en haar familie waren we uitgenodigd in haar ouderlijk huis. Bijna de hele familie was er. Veel gezoen met de vrouwen en kinderen. Trace heeft het maar over zich heen laten komen. Mannen gelukkig een hand.

In de mooiste kamer moesten wij plaatsnemen op matrassen en kussens op de grond. Op een lage tafel stonden allemaal lekkere hapjes voor ons klaar.
Ze waren blij met onze cadeautjes.
Speciaal voor ons hadden ze een jong schaap geslacht. Een hele grote schaal met couscous met bovenop grote stukken schaap. Het was heerlijk, maar natuurlijk veel te veel. Verder hebben hun olijven- en amandelboomgaarden bewonderd. Verder waren er leuke jonge geitjes, 3 dagen oud. Heel vertederend.
Spijtig dat de ezel met z’n twee voorpoten vast stond; daarom was hij zo bang voor mij.

De holenwoningen in Matmata hebben we bezocht. Een uitgebreide rondleiding hebben we gehad van een gids. Hier kon ik goed mijn plastic fluitjes slijten aan veel kinderen. Grappig je hoorde van alle kanten de fluitjes! Ik had nooit verwacht dat de holenwoningen zo licht zijn. Dat komt door de grote patio’s. Afgezien van de sanitaire voorzieningen e.d. lijkt het me niet vervelend om in deze woningen te wonen.

Die nacht hebben we overnacht in een holenhotel. Het was even wennen maar heel bijzonder. Net een jeugdhotel maar nu was je gezamenlijke kamer een hol.
Via de prachtige zoutmeren en de oase van Tozeur zijn we weer teruggereisd. In Rhouma zijn we naar de paradijselijke dierentuin van de Sahara gegaan.
Verder hebben we nog heel veel bezocht en vanuit het busje gezien. Teveel om op te noemen.

Na het reizen met het busje, zijn we met Zohra naar een salon geweest om onze armen en benen te laten versieren. Ik dacht dat ze daar uren mee bezig zouden zijn maar helemaal niet. Het was zo gebeurd. Zonder sjabloon werd het in enkele minuten met een soort inkt aangebracht. Heel bijzonder. Daarna veel extra bekijks natuurlijk.

Van het hotel met zee, zwembaden en sauna hebben we veel genoten.
Heerlijk om op een ligbed een boek te lezen of te dutten. ’s Avonds na het diner regelmatig spelletjes gedaan, meestal verzonnen door Trace of Lisette.
Tranen met tuiten!
De reis van 12 dagen (eigenlijk 14) die we eigenlijk te lang vonden, viel reuze mee. Vooral omdat we na de 5 reisdagen per busje nog veel tijd voor ons zelf hadden, wat op onze leeftijd wel nodig is! We hadden daardoor gelegenheid om o.a. tassen, sieraden en sjaals te kopen.

De laatste avond met diner à la carte en een cadeautje voor Marguérite voor al haar werk voor deze reis, kon Trace het niet laten om weer met een masker te komen, maar wel heel anders dan “Herman” in Spanje.
Omdat we op zaterdagavond vertrokken, was het heel prettig om nog 1 kamer te kunnen huren. Hadden we nog de gelegenheid om uitgebreid van de zee en zwembad gebruik te kunnen maken. En tijd om nog even de laatste dinars te verbrassen.

De terugreis liep fantastisch snel en om 04.00 uur stond het taxibusje klaar om ons allemaal weer thuis te brengen.
Als verrassing voor Marguérite hadden we nog een prachtige bos bloemen (verzorgd door Dick), zodat ze direct met verse bloemen thuis kon starten.
Een fantastische reis om niet gauw te vergeten!!!

Freule Annabel
26.05.2011

Bij binnenkomst zitten in de ruimte er naast, Doña Poca Loca, Lady Sheba en Lady van Voorst naar Voorst nog heerlijk van de maaltijd te genieten.

Vanavond komen er twee kersverse Luitjes Aly en Odilia kennismaken met de Arnhemse Luitjes. Zij hebben zich aangeprezen als twee ”spontane, inventieve en levenslustige vrouwen”. Die verwelkomen wij natuurlijk met open armen.

Als zwarte Piet binnenkomt zijn we even uit het lood geslagen. We weten niet zo gauw wie het Luitje in het pietenpak is die al strooiend binnenkomt. Als Lady Roza en Contessa Chiara beiden met de mijter op binnenkomen valt het kwartje, het is Lady Fousert.

Iedereen heeft weer zijn best gedaan en de surprises worden elk jaar weer verrassender.
De stemming zit er in, vooral als iedereen een pakje heeft gedobbeld en we verder gaan met de 2e ronde, het afpakken van de begeerde surprise die net voor je neus is weggekaapt.
Elk jaar blijken er weer een paar surprises te zijn die iedereen wil en ook weet te vinden, hoe goed bezitsters het ook voor de anderen proberen te verstoppen.
Er wordt een extra ronde ingelast omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen. De nieuwe cijfers die gegooid moeten worden zijn 5, 3 en 1. Dat lijkt een makkie,deze getallen werden in de voorafgaande beurt toen het om de even nummers ging, om haverklap gegooid. Het was een hilarisch rondje van niks, twee hebben hun surprise maar kunnen ruilen, de rest van de adel gooide even getallen.

Dan is de tijd aangebroken voor het voorlezen van de gedichten en het openmaken van de surprise. En ook daar had de adel de nodige zorg aan besteed, met hieronder het gedicht van Freule Viola, zij kon wegens omstandigheden niet aanwezig zijn.
Het was een gezellige avond!!!!

Lief Arnhems Luitje,( thans Luitjes)!

SINT NICOLAAS: ter leeringh ende vermaeck,
Zijn levensepisoden, welke je gemoed zeer wel raakt.
Geboren omstreeks 270 n.C. in Patara (bij Myra),
alwaar mijn oom bisschop was, vandaar
volgde ik hem op ter plekke alras.
In mijn leven trachtte ik mensen te helpen in nood
en redde zelfs de stad Myra van hongersnood.
Veelvuldig bood ik hulp aan zeelieden in gevaar,
waarop menigmaal de storm kwam tot bedaar.
Veel kerken werden gebouwd in steden, aan rivieren of zee.
Voor de scheepvaart was dat een goede ree.
Ook ben ik beschermheilige geworden van de handel.
Over schepen en zeelui, vaak niet van onbesproken wandel.
In Rusland kom ik veelvuldig voor op ikoon,
vaak als legende met Jezus en Maria metterwoon.
Mijn naam, eveneens twee tsarenvorsten, werd niet gewoon,
maar gepaard gaande met zeer kerkelijk, uitbundig, vroom.
Ook heb ik vaak goudstukken en appels in mijn hand,
mijn wonderdaden leven voort, aldus historisch niet verzand.
Zie: Sinterklaas Goedheiligman,
Trek je beste tabbert an
Rijdt er mee naar Amsterdam
Appeltjes van oranje (dus goudkleurig)
Appeltjes van de bomen
Sinterklaas zal komen.
Amsterdam, Deventer en vele steden aan water gelegen,
gedijden goed dankzij mijn bisschoppelijke zegen.
De schipperskinderenschool, kerk kregen ook mijn naam.
Waardoor als schutspatroon kreeg ik nog méér faam.

Mijn graf 324 n.C. in Myra werd een pelgrimsoord,
maar mijn gebeente werd gekaapt, naar Bari, geplaatst in kerk
In Bari(toen spaans gebied) viert men mijn naamdag op 7 mei,
met veel feestelijk vertoon en prachtig klokgebei.

Aldus werden in Holland de namen: Jan - Piet of Klaas,
getransformeerd tot: Sint Heer Klaas.
Wodan’s speer werd staf met toebehoren:
een mijter, kerkelijke mantel, lange baard konden bekoren.
Knecht Oel (zwart door rookgat = oelegat) werd zwarte Piet
Zaadjes (geschenken aan Wodan) werden pepernoten, niet?
Kreeg Piet daarbij een roe en vooral presentjes in een zak,
want er moest toch ook nog geklauterd worden op het dak!
Dus leef ik voort reeds menig eeuw,
Feestelijk gevierd en vaak in de sneeuw.
Houdende van grote en kleine mensen,
vervul ik jaarlijks héél véél wensen.
Sint & Piet

Vanwege het bijzondere karakter van de avond was er geen agenda. We waren verhuisd naar de huiskamer boven het restaurant. Met veel moeite was voor ruim dertig personen tafeltjes gedekt en voorzien van naamplaatjes, zodat we om en om met onze gasten aan tafel zaten. Rondom waren de kledingrekken geplaatst met de door ons en de gasten mee gebrachte kleding. Hoeden en sieraden lagen rondom gerangschikt. Voor elk wat wils.
Onze Queen liep met rode konen rond, niet alleen van de drukte en de zenuwen, maar ook van een hardnekkige bronchitis die haar kwelde.

Queen Knit Wit de Wolligste arriveerde met haar gevolg, een delegatie van wel 16 adellijke Luitjes. We voelden ons zeer vereerd met deze grote opkomst. Als echte Red Hatters doken verschillenden al meteen in de verkoop. Heerlijk schuimen tussen de kleding, volop passen van de meest kunstzinnige hoeden en daarna zoeken naar de zitplaatsen. Onze Queen was één en al alertheid. Had iedereen het naar de zin, konden ze alles wel vinden, gaat het wel goed… Het was een gekwek van jewelste! De vergaderhamer kreeg het niet stil geslagen, maar uiteindelijk lukte het onze Queen ze toch rustig en op hun plaats te krijgen.
Ze startte met een warm welkom voor onze gasten en Queen Knit Wit de Wolligste in het bijzonder. De laatste gaf onze Queen een kado´tje in de vorm van een fles.
Als eerste werd onze nieuwe Rhine Town Rose, Lady of Leisure met een roos ingezegend als 21e lid

van onze chapter. Nou ja nieuw, zo nieuw was ze ook weer niet na een maximum tijd op de wachtlijst gestaan te hebben en al lid van ons bridge clubje te zijn. Het was meer een thuiskomertje vonden wij. Voor Lady of Leisure was het meer een retourtje. Moe van het wachten was ze al gestart bij onze gasten maar is nu weer terugbij ons, het was praktischer. Ze trakteerde ons allemaal op een wijntje, ze dankte de Arnhemse Luitjes voor de leuke tijd bij hun, en voor ons was het een welkomst drankje. We vonden alles best, we toasten op haar en onze gezondheid en de wijn ging er goed in.
Onze Queen keek al een paar keer richting de trap, waar bleef het eten nou.. Ze vertelde nog over een prachtig schilderij wat geveild kon worden met een basis prijs van € 80,00. De opbrengst zou naar een kindertehuis in Kathmandu, Nepal gaan.

Eindelijk kwam de soep, we hadden inmiddels flinke trek gekregen. De soep werd gevolgd door het hoofdgerecht, althans alleen het hoofdgerecht. De bijbehorende groenten en frietjes lieten dermate lang
op zich wachten dat iedereen zijn bord al leeg had voor de ineen zeer matige hoeveelheid de tweede helft kwam. De kok kon de drukte duidelijk niet aan, de bediening ook amper. Bleek dat beneden ook alles vol zat. Fijn voor Guus maar niet voor ons en onze gasten. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken, onze Queen kennende. Maar goed we moesten het er op dat moment mee doen.
Gelukkig was er veel afleiding door de kleding, de hoeden, de prullaria en inmiddels was ook Saskia gearriveerd met de Red Hat snuisterijen. Er waren heel geanimeerde gesprekken ontstaan tussen de chapters en algemeen was hoorbaar dat deze uitwisseling erg op prijs gesteld werd.
Na de laatste koopjes en nog snel het laatste glaasje wijn werd afscheid genomen van onze adellijke zusters uit het Arnhemse. We werden hartelijk uitgenodigdvoor een tegen bezoek wat we beslist ook gaan doen. Je leert elkaar toch beter kennen nietwaar.
Toen iedereen vertrokken was bleek toch het nodige te zijn blijven hangen en de vice ontfermde zich hierover. Onze Queen was helemaal op, had slechts een gedachte: voetjes hoog en een borrel! Het zat erop.
Jammer dat de keuken te kort schoot, voor de rest was het een super geslaagde Happerij. Voor herhaling vatbaar.
Lady Mechtild, vice Queen

Corrien en haar prins gemaal arriveren bijna tegelijkertijd met de eerste dames. Armen en tassen vol met spullen, posters, en een beamer voor Het Spel.

Eerst moet er flink gesjouwd worden: alle stoelen aan de kant, de schragen en tafelbladen moeten langs een onhandige trap naar beneden worden gesjouwd. Uiteraard helpt Frank maar dat is hem slecht bekomen. Drie dagen rugpijn zijn het gevolg. In het vervolg moeten we gewoon mannen van straat halen als we een zware klus te klaren hebben.

Snel druppelen er meer ladies binnen, met tafellakens, bloemen voor op de tafels en allerhande hapjes.
De tafels worden ingericht. Allerlei mooi opgemaakte schalen met heel veel lekkers moeten een plekje vinden. Het blijkt dat er te weinig ruimte is. Zijn er nog ergens tafels? Met geschuif en veel commentaar komt het toch voor elkaar en krijgt alles een plekje.

Corrien heeft twee super taarten gemaakt, één rode hoed en één paarse verjaardagshoed., Die komen prominent op de tafel waar ook de champagne staat uiteraard.

Inmiddels zijn ook de diverse genodigden van de twee andere Arnhemse chapters gearriveerd. Ze worden met open armen ontvangen en het is een gekus en geknuffel van jewelste.

Als we allemaal van koffie zijn voorzien, worden de taart- hoeden aangesneden. Jammer, ze waren zo mooi! Maar ook erg lekker! Gelukkig zijn er foto’s gemaakt zodat we ons deze taarten kunnen herinneren.

Na een korte toespraak van Corrien kunnen we onze glazen Kir Royal heffen en het Red Hatters lied zingen.

Corrien neemt ook afscheid van Joke, Lady of Leisure, die wij met pijn in ons hart zien vertrekken naar de Wageningse chapter. Haar beweegredenen zijn begrijpelijk, toch zullen wij haar missen.

Even valt er een gat omdat alles wat sneller is gegaan dan we hadden verwacht en de accordeoniste nog niet is gearriveerd. Dit wordt echter vlot opgevuld.

De verjaardagsbloemen voor Corrien worden door Thérèse aangebodcn en Marguérite vertelt over de reis naar Tunesië die ze voor de leden van de drie Arnhemse chapters wil organiseren.

Zodra de accordeoniste is aangekomen begint Het Spel onder de bezielende leiding van Contessa Chiara, geassisteerd door onze Lady of Leisure. Het duurt even voor de

spelregels duidelijk zijn, maar na een valse start trekken de drie groepen van leer, bieden tegen elkaar op en doen boute beweringen die ze uiteindelijk niet waar kunnen maken. Groot plezier en veel gezang van veel bekende liedjes..

Tijdens de pauze wordt er toegetast van de High tea tafel en de diverse drankjes.

Het spel wordt hervat en tenslotte de Winnaars bekend gemaakt. Zij krijgen hieraan een kleine herinnering.

De accordeoniste speelt verder ter verhoging van de feestvreugde, de een zingt, de ander danst, de sfeer is uitgelaten.

Twee dames echter zijn steeds onzichtbaar, waar zijn ze toch? Jawel, op de plek die de heren der schepping vaak trachten als de enige plek waar dames recht op hebben, te betitelen; de keuken.
Bijna ongemerkt worden lege schoteltjes en kopjes weg gesmokkeld, afgewassen en weer terug gezet op de bufetten. Pas tegen het eind van de middag besluiten Gravin Isabella Sol Dia en freule van Voorst naar Voorst zich tussen de feestvierende te mengen en een dansje te maken.

Langzaam maar zeker worden de adellijke dames moe in de beentjes, en verscheidene dames besluiten om huiswaarts te keren. Dit is uiteindelijk het sein om te gaan opruimen. Weer een heel gesjouw met tafels en stoelen. Er wordt ook nog geveegd en na korte tijd is de feestzaal weer omgetoverd tot dat waar het gebouw voor is gemaakt, een kerkje.

Nog even verzamelen de Arnhemse Luitjes zich voor een evaluatie van de middag, gewapend met een flûte als microfoon, mag ieder op haar beurt haar zegje doen. De conclusie is dat het een enige middag was, dat het leuk was om oud leden weer te zien en te spreken en van enkelen te horen dat er gevoelens van spijt heersen over het verlaten van ons chapter. Tja….

Voor ieder Luitje nog een Red Hat tas en een verjaardagenkaart.

Het is duidelijk dat we nog heel lang veel leuke uitjes en activiteiten zullen meemaken en gaan vol goede zin op naar het decennium!

Met dank aan
Baronesse van het Gein tot de Hyrnen,

De start van deze evenementendag was de antiek- en curiosa markt. Dat is een “passende” bezigheid voor de (L)uitjes, die van “rondneuzen” houden. Och, èn kopen komt vaak op de tweede plaats. Inmiddels waren wij echt aan de ochtendkoffie toe, op een gezellig terras bij “de Posthoorn”, een zeer bekend – nog geheel in stijl – artiesten café/restaurant, waar nostalgie van de wanden/teksten “droop” Maar vooral schitterend gelegen onder prachtige bomen zoals indrukwekkende linden.

Aldus gesterkt óp naar het statige, lommerrijke Lange Voorhout: waar grote, indrukwekkende sculpturen geplaatst waren van de beroemde kunstenaars Manolo Valdès en Kim De Ruysscher.

En passant dóór naar de Kloosterkerk (bouw: 1397 – 1404) Dominicanen/ Predikheren (gefinancierd door Margaretha van Kleef, gravin van Holland, echtgenote van Albrecht van Beieren (beiden hier begraven), destijds woonachtig aan het Binnenhof. Interieur: Prachtig orgel (Deense orgelbouwer Marcussen); preekstoel (Vlaams houtsnijwerk ca. 1700); rozetten tegen de zoldering; gotische stoelen en als bijzonderheid: mooiste grafzerken zijn in de wandel ruimte gelegd of in de muren geplaatst.

Vervolgens naar Pulchri Studio: waarin tekeningen van Valdès e.a. te zien zijn. Restaurant annex binnentuin, een heerlijk rustiek oord, waar wij een voortreffelijke lunch genoten.
Daarna al lopende en vooral genietende: op naar Lange Vijverberg, de grote (letterlijk en figuurlijk) fototentoonstelling “Wild Wonders of Europe”.

De Dames konden het uiteraard niet nalaten even het permanent museum.(Maurits Cornelis) Escher, grafisch kunstenaar - Paleis Lange Voorhout - binnen te wippen om het prachtige interieur te bewonderen; èn natuurlijk “Hotel des Indes”, waarin de geest van grote schrijvers begin 1900 zoals Louis Couperus (1863) en vele anderen nog steeds rondwaart, qua ambiance.

Expositie “Wild Wonders of Europe”: sublieme foto-opnames van zowel planten, dieren, landschappen. Helaas ietwat te veel om al deze im-, en expressies op ons in te laten werken.Zeer indrukwekkend; vaak ontroerend en verstild. 

Uitnodigende bankjes (zicht op de Hofvijver), die moesten ècht benut worden door de Dames, die (wáár dan ook) weer veel bekijks trokken en uiteraard gepaard gaande met foto’s èn vragen. Onze Baronesse van het Gein tot de Hyrnen is daar zeer bedreven in en “draait haar hand er niet voor om” dit exposé in vele talen te doen.

Het shoppen moest eveneens gedaan worden, hetgeen varieerde van Marlies Dekkers tot antiquariaten. Maar vooral in het Hof-kwartier de prachtige gevels (Jugend Stil) e.a. te bewonderen.

Freule Agatha nodigde ons uit voor een kleine tussenpauze of te wel om een hapje en een sapje te nuttigen in haar (riante) logeeradres.

Tenslotte viel de keuze - uiteraard – om te dineren aan de/een Scheveningse haven, met uitzicht op schepen, fascinerend, (echter weinig “zilte”lucht), (verwarmd) terras van restaurant de Zoute Zoen (toepasselijke naam) voor een zeer aangename afronding van dit Uitje!

Conclusie:
Een prachtige dag (óók qua weer), véél gezien, zowel educatief als ontspannend, kan weer worden toegevoegd aan de evenementenlijst van de Arnhemse (L)uitjes.

Freule Viola.